Historia Atari

Atari oznacza w języku japońskim “gotowy do ataku”. Dzisiaj ta nazwa pewnie kojarzy się Wam z mocno przeciętnym wydawcą gier, jednak w epoce 8 bitów Atari było religią. Dla jednych był to obiekt kultu, na innych słowo to działało jak płachta na byka. Można było tą firmę kochać lub nienawidzić ale nie można było być w stosunku do niej obojętnym.
W drugiej połowie lat 80′tych liczyły się już w sumie tylko dwa komputery, C-64 i Atari XL/XE a ich użytkownicy toczyli ze sobą zażartą wojnę przy której obecny spór PC vs konsole to co najwyżej małe nieporozumienie. Jako były posiadacz C-64 do dzisiaj pamiętam tekst “Atarowca kop z gumowca” który to powtarzał się po kilka razy gdy tylko ktoś wspomniał w gronie miłośników Commodore o Atari. Oczywiście Atarowcy nie pozostawali dłużni i w ten sposób powstawały różne ciekawe zwroty czy wierszyki a wzajemną nienawiść można było dostrzec nawet na scenie komputerowej  z tamtych lat. Użytkownicy C-64 na pewno pamiętają demo o mało wyszukanym tytule “Atari syf”. Tak to były bardzo ciekawe czasy… Jednak zarówno Atari jak i Commodore zasługują na uznanie i szacunek gdyż stały się legendami branży elektronicznej rozrywki. Pora więc aby Wam jedną z tych legend przybliżyć.

Atari powstało w 1972 roku i rozpoczęło swoją drogę do chwały od automatu z grą Pong, którego prototyp został przetestowany we wrześniu 1972 roku na małym bazarze w miejscowości Sunnyvale. Efekt przeszedł najśmielsze oczekiwania konstruktorów, automat cieszył się olbrzymim zainteresowaniem i wkrótce maszyny z Pong zaczęły pojawiać się dosłownie wszędzie.

Do końca 1973 roku Atari sprzedało 2500 sztuk tego urządzenia a do końca 1974 już 8000. Maszyny kosztowały 1200$ a ich koszt produkcji wynosił około 300$. Duży zysk pozwolił firmie szybko stać się jednym z czołowych graczy w branży obok Midway i Bally. Wkrótce Atari wypuściło nowe gry, Maneater (polowanie na rekiny), Trak10 (wyścigi samochodowe) i Breakout (rozbijanie ściany z klocków za pomocą piłki).

Ta ostatnia powtórzyła sukces Ponga i przyniosła firmie wielkie dochody. Na Boże Narodzenie 1975 przedsiębiorstwo wypuściło domową wersję Ponga, “grę” którą można było podłączyć do telewizora. Urządzenia sprzedawały się “na pniu” a Atari inkasowało masę zielonych.

W 1976 przedsiębiorstwo sprzedano kompanii rozrywkowej Warner Inc. (obecnie Time Warner) za 28 milionów dolarów. W ciągu następnych pięciu lat obroty Atari urosły do 2 miliardów dolarów, czyniąc je najszybciej rozwijającym się przedsiębiorstwem w historii USA. Warto wspomnieć, że kapitał początkowy firmy wynosił 300$. We wrześniu 1977 Atari zaczęło sprzedawać VCS (Video Computer System), który jednak początkowo nie okazał się wielkim sukcesem. System miał dostarczać dochodów przede wszystkim ze sprzedaży kartridży z grami ($30 za sztukę).

Z kolei lata 1979-1982 to złoty okres Atari. Przedsiębiorstwo notowało ogromne zyski dzięki znakomitej koniunkturze przemysłu gier komputerowych, przede wszystkim automatów. W tym czasie firma produkowało min. maszyny do gier Space Invaders, Pac-man i Asteroids. W roku 1983 nastąpił wielki krach w branży elektronicznej rozrywki. Przedsiębiorstwo Warner Inc. po ogłoszeniu bilansu za rok 1983 (536 milionów dolarów strat) zarządziło restrukturyzację.

Wstrzymano rozwój nowych produktów, m.in. doskonale zapowiadającej się konsoli Atari 7800. W 1984 r. część przedsiębiorstwa produkująca konsole do gier i komputery – Atari Computers – została sprzedana. Jej nowym właścicielem został Jack Tramiel i nadał jej nazwę Atari Corp..

Automaty do gier nadal były produkowane przez oddział Warner Inc, “Atari Games”. Tramiel chciał rozpocząć produkcję nowego komputera. Próbował kupić podupadające przedsiębiorstwo Amiga, ale zaoferował znacznie mniejszą kwotę niż konkurent – Commodore.

W przeciągu kilku miesięcy zbudował model ST, który zdobył rynek niską ceną i sporymi możliwościami. Całkowity zwrot w kierunku komputerów zemścił się później na nim utratą rynku konsol do gier, którego już później nigdy nie odzyskał.

Na początku lat 90′tych Atari Corp. podjęła próbę ponownego wybicia się na pozycję lidera rynku. W 1992 pojawiło się Atari Falcon, które technologicznie miażdżyło swojego bezpośredniego konkurenta Amigę 1200.

Testowano również możliwość wejścia na rynek profesjonalnych stacji roboczych z własną wersją Uniksa (Atari System V) oraz komputerem Atari TT oraz próbowano powrócić na rynek konsol z nową, 64-bitową konsolą Atari Jaguar.

Jednak wszystkie te próby spełzły na niczym. Wobec nikłego zainteresowania rynku, porzucono prace nad Atari System V i Atari TT. Na początku 1994 roku zarzucono ostatecznie prace rozwojowe nad Atari Falcon skupiwszy wszystkie środki na promocji konsoli Jaguar. Ta jednak też nie odniosła sukcesu i Atari Corp. w 1996 ostatecznie upadła.
W 2003, prawa do nazwy wykupione zostały przez francuskiego wydawcę gier komputerowych Infogrames, po czym przedsiębiorstwo oficjalnie zmieniło nazwę na Atari. Dalszą część tej historii już znacie…

Powyżej pominąłem 8 bitowe komputery Atari, jest to zabieg celowy, ponieważ poświęciłem im osobny wpis, znajdziecie go tutaj.